Detektor kompresji Gzip

Sprawdza, czy zdalny URL dostarcza skompresowane odpowiedzi, wysyłając żądanie HTTP HEAD i analizując nagłówek odpowiedzi Content-Encoding. Rozpoznaje kodowania gzip, br (Brotli) i deflate, podaje Content-Length, gdy jest obecny, i wyświetla żółte ostrzeżenie, gdy kompresja nie jest aktywna. Limit czasu 10 sekund na żądanie przerywa działania wobec nieosiągalnych URL-i.

1. Wpisz po jednym URL-u w każdym wierszu pola wprowadzania (np. https://example.com). Jeśli schemat zostanie pominięty, automatycznie dodawane jest https://. 2. Kliknij Check, aby przetestować pojedynczy URL, lub Check Batch, aby przetworzyć po kolei każdy niepusty wiersz. 3. Odczytaj każdą kartę wyniku: zielony ptak oznacza włączoną kompresję, czerwony X — wyłączoną, a żółty alert — błąd żądania.

Każda karta wyniku zawiera nazwę kodowania (gzip, br lub deflate), rozmiar transferu w KB pochodzący z Content-Length, a w przypadku braku kompresji — zalecenie jej włączenia. Uwaga: żądania HEAD odzwierciedlają tylko te nagłówki, które serwer zdecyduje się zwrócić, a wiele CDN-ów różni się zachowaniem przy HEAD i GET, więc podany rozmiar może nie pokrywać się z rzeczywistym pobraniem GET.